Letra: Manuel María (do libro “Aldraxe contra a xistra”, 1973)

Música: Fran Amil

Cando Manuel María escribiu este poema, a situación da fala era problemática, pois o galego apenas tiña unha presenza testemuñal nos medios da época.

Curiosamente, a pesares de que hoxe temos xornais, libros, radios e televisión en galego, paradoxalmente a situación do galego está en máis grave perigo ca nunca.

Isto demostra que non podemos baixar a garda, e que cómpre facer máis cancións e máis creación en galego, e cómpre que as administracións fagan unha defensa clara e contundente.

Fran Amil: voz principal e batería

Paula Romero: colaboraciónvoz

Paco Cerdeira: guitarra eléctrica

Álex Bardanca: baixo

Aarón Bouzón: EWI 4000 e teclados

Manuel María: recitado

Lembrade que podedes ler a letra ao tempo que escoitades a canción.

(…)
Non temos escolas en galego,
nin xornais en galego,
nin radios en galego,
nin televisión en galego,
nin case libros en galego.
Os nosos deberes non están
escritos en galego.
Estamos fartos de escoitar
sermós que falan de caridade
e amor almibarado
nunha lingua que non é,
precisamente, a nosa lingua.
Non é,
precisamente, a nosa lingua.
Non é.
(…)

Se queres ver máis letras do disco “A voz do vento” pincha AQUÍ.