Letra: Manuel María (do libro “As lúcidas lúas do Outono”, 1988)

Música: Fran Amil

Manuel María canta á resistencia. Os seus versos convértense nun berro rockeiro. Somos como o aceiro e como o ferro. A vida é unha espiral cega e retorta, pero nós aprendemos todos os seus camiños e reviravoltas e, con pan e viño e música, os nosos pés son de aceiro.

Fran Amil: voz principal e batería

Xosé Antón Bocixa: colaboración voz

Paco Cerdeira: guitarra eléctrica

Álex Bardanca: baixo

Aarón Bouzón: EWI 4000 e teclados

Lembrade que podedes ler a letra ao tempo que escoitades a canción.

Nós somos como o aceiro e como o ferro
que, canto máis se afía, mellor corta.
A vida é unha espiral cega e retorta,
angustia silandeira e forte berro.
Somos un vento tolo, folla morta,
carne de desamparo e de desterro
pechada, tristemente, nun encerro
do que non sairemos. Non importa.
Non importa moito esta febleza;
esta vida caduca, tan pequena;
este non comprender e esta tristeza.
Aquí estamos, no chan e na pobreza,
con entrega total e con fe plena,
acreditando tan soio na beleza.

Se queres ver máis letras do disco “A voz do vento” pincha AQUÍ.