Letra: Manuel María (do libro “Aldraxe contra a xistra”, 1973)

Música: Fran Amil

A actualidade deste poema de Manuel María resulta ameazadoramente actual. Na política actual a palabra segue a ser limitada, e demasiados refugallos radioactivos, e ameazas de guerras atómicas que veñen das sombras do pasado para volver anguriar a vida da xente sinxela.

Nós gustaríamos máis de ollar mañás con raiolas de sol e rostos de ledicia. E desfrutar da voz de Manuel María, que nos acompaña neste tema. Con el, a palabra acada límites insospeitados. Ogallá o idioma da música encha os nosos días e desocupe as preocupacións que catro tolos queren impoñer.

Fran Amil: voz principal e batería

Manuel María: recitado

Paco Cerdeira: guitarra eléctrica

Álex Bardanca: baixo

Aarón Bouzón: EWI 4000 e teclados

Lembrade que podedes ler a letra ao tempo que escoitades a canción.

(…)
Ollei misiles con radar,
osíxeno,
avións concord,
música electrónica,
células foteléctricas,
viaxes espaciais,
descobrimentos
de outros mundos,
refugallos radioactivos,
poluciós.
E a palabra sigue
sendo limitada.
(…)
A palabra dominada,
arquivada en conserva,
rendida,
disminuida,
teledirixida,
aumentada,
examinada por detrás,
por diante
e polo medio,
ollada a trasluz,
vendida no mercado
a baixo prezo.
(…)

Se queres ver máis letras do disco “A voz do vento” pincha AQUÍ.